Maciej Duda

– doktor habilitowany nauk humanistycznych, profesor Uniwersytetu Szczecińskiego, psychoterapeuta. Autor monografii: „Polskie Bałkany. Proza postjugosłowiańska w kontekście feministycznym, genderowym i postkolonialnym. Recepcja polska” (2013), „Dogmat płci. Polska Wojna z gender” (2016), „Emancypanci i emancypatorzy. Mężczyźni wspierający emancypację Polek w drugiej połowie XIX i na początku XX wieku” (2017). Współredaktor trzech tomów raportu „Gender w podręcznikach” (2016), redaktor antologii „Głosy sojuszników spraw kobiet. Pisma mężczyzn wspierających emancypację Polek w drugiej połowie XIX i na początku XX wieku” (2020). W latach 2014-2017 stypendysta NCN, w latach 2017-2020 stypendysta MNiSW. Członek redakcji „Czasu Kultury”.

Inne teksty tego autora:
Zawsze niewystarczająca
25 listopada 2020

Zawsze niewystarczająca

Zmieniając perspektywę opisu, nie próbuję przepisać tej relacji, tylko oświetlić ją z dodatkowej perspektywy. Dodatkowej, a więc kontrapunktowej, nie zaś kontrującej.
Kurz i brokat
30 kwietnia 2020

Kurz i brokat

Yale i jego koledzy są uwięzieni. Wiedzą, że nad ich światem zapanował wirus powodujący chorobę, na którą nie ma leku. (Jeszcze) nie ma też jednoznacznej wykładni, w jaki sposób można się zarazić i jak można się przed nim ustrzec...

Psychoterapia lisicy
09 kwietnia 2020

Psychoterapia lisicy

„Lis” to zbiór sześciu esejów. Osobnych tekstów, które łączy postać narratorki-bohaterki. W pisarstwie Ugrešić trudno oddzielić fikcję od wątków autobiograficznych, fabułę od eseistycznego komentarza, melancholię od ironii...

Emisariuszka rewolucji
27 marca 2020

Emisariuszka rewolucji

Skąd pomysł […] rysowania grubych konturów, wynajdowania koła w chwili, gdy można dokładać szprychy do tego, które już dawno się toczy – trudno ocenić. Można to usprawiedliwiać narracyjną konwencją, romantyzowanym rysem współczesnej emisariuszki-rewolucjonistki...

Innego końca świata nie będz
10 stycznia 2020

Innego końca świata nie będz

Zimowla to określenie zaczerpnięte z języka pszczelarzy. Oznacza okres między ostatnim jesiennym a pierwszym wiosennym oblotem pszczół. Wówczas ule owijane są słomianą matą. Po nim przyjdzie kolejna wiosna...

Po-jawienie
08 listopada 2019

Po-jawienie

Książka Morskiej zamyka (dla mnie) tegoroczny ciąg lektur prozy tworzonej przez kobiety piszące o lękach, traumach i rozpadzie. Otworzyła go Aleksandra Zielińska ze studium traumy i wycofania się z życia, kontynuowała Inga Iwasiów z kronikami rozpadu i zapowiedzią gniewu, a domyka (o)powieść o odrodzeniu...

Przyjemność i niepokój
26 września 2019

Przyjemność i niepokój

Aktualność tej książki jest bolesna. Nie tylko w wymiarze politycznym czy publicystycznym – to byłoby zbyt proste. Analogia czy głębokie współodczuwanie obejmują emocje (w tym wypadku) czytelnika i głównej bohaterki...

W formie?
03 czerwca 2019

W formie?

Sorge, tytułowe miasteczko z nowej powieści Aleksandry Zielińskiej, to przestrzeń wielokrotna i nieciągła. To miejsce pograniczne, w którym spotykają się przeciwstawne żywioły miasta i wsi, opisywane przez autorkę w jej poprzednich narracjach...

Rzeczy bardzo smutne
08 marca 2019

Rzeczy bardzo smutne

„Dom z dwiema wieżami” to historia doświadczonych, wypartych i przekazywanych dalej traum – szczególnie w wymiarze rodzinnym. To opowieść o paradoksach. W jej ramach to zamknięcie i obóz gwarantują bezpieczeństwo...

Mowa pozornie zależna
27 grudnia 2018

Mowa pozornie zależna

„Czy ze statystyk można wyczytać ludzką traumę?” pyta Joanna Ostrowska, autorka „Przemilczanych”. I od razu odpowiada: „Wierzę, że tak”. Na spotkaniu z czytelniczkami efekt pracy swoich wieloletnich badań – omawianą książkę – określa jako efekt porażki...

Londyn. Miasto kar
23 listopada 2018

Londyn. Miasto kar

„Historia miasta queer” to właśnie historia oskarżeń i kar, nie emancypacji. To historia widzialności, która zaistnieć mogła właśnie w wielkim miejskim organizmie.
Między białym wyparciem i wsparciem białych
03 września 2018

Między białym wyparciem i wsparciem białych

„Dlaczego nie rozmawiam już z białymi o kolorze skóry” to zdanie, obok którego nie da się przejść obojętnie. To zdanie, które 22 lutego 2014 roku wybrzmiało na blogu Reni Eddo-Lodge a cztery lata później pojawiło się na okładce polskiego tłumaczenia eseju brytyjskiej dziennikarki...

W nawiasach
24 lipca 2018

W nawiasach

Wydaje się, że Anda Rottenberg przyzwyczaiła odbiorców swoich książek do lektury autobiograficznej. „Berlińska depresja. Dziennik” jest trzecią publikacją, w której kuratorka łączy to, co intymne, prywatne, z tym, co historyczne, społeczne i polityczne...

Robinson
23 stycznia 2018

Robinson

Możliwe, że coś przegapiłem albo że moja historycznoliteracka pamięć jest dziurawa, ale w myślach stawiam następującą hipotezę: prawdopodobnie od czasu debiutu Doroty Masłowskiej nie rozmawiało się tak obficie o formie polskiej powieści...

Czas maskowania
28 grudnia 2017

Czas maskowania

„Czas maskowania” to termin Claudii Schoppmann, która opisywała losy homoseksualnych kobiet prześladowanych w okresie narodowego socjalizmu. Ów termin – co podaję za Joanną Ostrowską – doskonale opisuje także życiowe doświadczenie Teofila Kosińskiego, który stał się pierwowzorem Stefana K...

Witkowski, klaun czy Stańczyk?
06 listopada 2017

Witkowski, klaun czy Stańczyk?

Wydawca ostatniej książki Witkowskiego pisze: „Zapomnijcie o Lubiewie, witajcie w Wymazanym!”. W ten sposób sugerować może literacki i rynkowy potencjał wydawanej prozy. Niestety po lekturze „Wymazanego” stwierdzić można, że wskazana adnotacja powinna zostać wygumowana z okładki najnowszej książki autora „Drwala”...

Natura jako źródło cierpień
09 października 2017

Natura jako źródło cierpień

Każde opowiadanie z „Kijanek i kretowisk” stanowi osobny byt. Cały zbiór nie jest jednak przypadkowym kolażem, zestawem przygodnych tekstów, który, po sukcesie dwóch poprzednich książek Zielińskiej, postanowił opublikować jej wydawca

„Synku kochany, czyli świnio zielona!”
12 czerwca 2017

„Synku kochany, czyli świnio zielona!”

Ćwierć tysiąca listów i depesz z siedmiu lat to materiał, który opracowała biografka Jarosława Iwaszkiewicza, Anna Król. To adresy, które uznany już pisarz słał do swojego przyjaciela, kochanka, do chłopaka, w którym zakochał się jako dojrzały mężczyzna, mąż i ojciec...

Blackout
22 maja 2017

Blackout

Pisanie książki o upadku dziennikarstwa uznać można za paradoks. Wszak literatura umarła (czy już można to notować w trybie dokonanym?) przed prasą. A już wydawanie owej książki na papierze i w twardej oprawie odczytywać można jako gest głęboko ironiczny...

Poza prostymi opozycjami
13 kwietnia 2017

Poza prostymi opozycjami

Książka Sznajderman nie jest artefaktem, który posłuży ustaleniu jednoznacznych faktów, wytyczeniu etycznie prostych historii czy zarysowaniu niezbywalnych opozycji i różnic. Zamiast tego zyskujemy opis polsko-żydowskich zależności, związków, miłości, obojętności i wrogości...

Rodzinne albumy i polityczne atlasy
01 marca 2017

Rodzinne albumy i polityczne atlasy

„Topografia pamięci” Martina Pollacka to nieuporządkowany zbiór esejów – wspomnień, wrażeń z podróży oraz zapisów interpretacji starych fotografii. Zebrane w tym zbiorze teksty tworzą ruchomą mozaikę...

O życiu i literaturze
03 stycznia 2017

O życiu i literaturze

Za najnowszą książką Brygidy Helbig już ciągnie się legenda. Zupełnie jak za jej bohaterką/bohaterem. Maria Komornicka czy Piotr Włast, „Inna od siebie” czy „Inny od samego siebie”? Właściwie jaki tytuł nosi ta książka...

Pan(i) od smutku
05 grudnia 2016

Pan(i) od smutku

Kiedy przy barze dosiada się do nas obcy facet i zaczyna opowiadać nam historię swojego życia, pierwszym odruchem jest ucieczka. Ratunek przed atakiem, przed wykorzystaniem, w najlepszym wypadku przed zmarnowanym wieczorem...

Nos Marii Panny
21 października 2016

Nos Marii Panny

„Nie ma lepszego liceum niż Liceum imienia Marii Panny Nilu. Nie ma też wyżej położonego. «2500 metrów» – informują z dumą biali nauczyciele. «2493» – poprawia siostra Ludwina ucząca geografii...

Zielińska i szał
21 września 2016

Zielińska i szał

Definicją zdrowia jest brak choroby – tej prostej prawdy można się dowiedzieć już na pierwszych zajęciach studiów medycznych, psychologicznych czy w szkole terapeutycznej. Ta nieuchwytność, niemożliwość opisu ludzkiej kondycji fizycznej czy psychicznej nie powinna dziwić...

Humanistyczne przyjemności
29 marca 2016

Humanistyczne przyjemności

Witold Szpak to wychowany na polskiej wsi brytyjski arystokrata, któremu usługuje wyimaginowana Katarzyna – służąca, kucharka, sprzątaczka i lokaj w jednym. Witold to postać przewodnik powołana do życia przez Kubę Wojtaszczyka...

Chyba jednak na dłużej
26 lipca 2012

Chyba jednak na dłużej

Przy uwzględnieniu marazmu recepcji literatury rodzimej, najnowsza powieść Ingi Iwasiów urasta do miana jednej z najważniejszych premier pierwszej połowy roku. Czy słusznie? Nie wiem, nie objąłem całej konkurencji...